پکن (AP) - لیو ژی‌کوان منتظر یک سفر بیش از 30 ساعته با قطار به چنگدو، مرکز استان سیچوان، در 1242 مایلی (2000 کیلومتری) از پکن بود، جایی که در ساخت‌وساز کار می‌کند.

او یکی از صدها میلیون نفری است که انتظار می‌رود به عنوان بخشی از بزرگ‌ترین جنبش بشریت در جهان، یا همان طور که در چین «چونیون» نامیده می‌شود، پیش از سال نو قمری در 17 فوریه به زادگاهشان سفر کند.

او گفت: «امسال اوضاع بدتر از سال گذشته است. اقتصاد بد است و پول درآوردن سخت‌تر می‌شود».

لیو برای صرفه جویی در هزینه، قطار کندتری را انتخاب کرد: یک قطار سریع السیر فقط 9 ساعت طول می کشد اما بیش از دو برابر هزینه دارد.

با این وجود، او تصمیم گرفت این سفر 30 ساعته را به خانه برای جشنواره انجام دهد، زمانی که کارگران در سراسر کشور به استراحت می پردازند و زمانی را با عزیزان خود می گذرانند.

بر اساس اطلاعات کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی، دولت چین تخمین می‌زند که در طول دوره ۴۰ روزه جشنواره، ۹.۵ میلیارد سفر انجام خواهد شد که رکورد بالایی است. حدود 540 میلیون از این سفرها از طریق قطار و 95 میلیون از طریق هوایی انجام خواهد شد. بقیه در جاده خواهد بود.

در کشوری که انتظار می‌رود کارگران ساعات طولانی - از جمله آخر هفته‌ها - را بگذرانند و چند روز مرخصی سالانه دریافت کنند، جشنواره سال نو قمری زمان با ارزشی است.

در یک ایستگاه قطار در پکن، مسافران در مناطق انتظار با کیسه‌ها و چمدان‌های بزرگ در حالی که منتظر قطارهای خود بودند، شلوغ بودند. برخی دیگر نودل فوری میل کردند، یک میان وعده آسان زیرا ایستگاه ها آب گرم را به صورت رایگان ارائه می دهند.

تیان دوفو، زن جوانی که اخیراً کار تمام وقت خود را در پکن آغاز کرده است، گفت که مشتاقانه منتظر تعطیلات 9 روزه است که از 15 فوریه آغاز می شود. "برای یک خانواده بزرگ دور هم جمع شدن دشوارتر شده است. پس از شروع کار، متوجه شدم که چنین تعطیلات طولانی نادر است و کمتر و کمتر همدیگر را به صورت حضوری می بینیم، که جشنواره بهار را مهم تر می کند".

در خانه، ما نمی‌توانیم از فضای جشنواره لذت ببریم.» "من می خواهم به خانه بروم تا فرزندانم، نوه هایم و شوهرم را ببینم."