میلان (AP) - بازی‌های المپیک زمستانی افتتاحیه مراسم در میلان در روز جمعه دارای نکات قابل توجهی بود: نورپردازی دیگ الهام‌گرفته از لئوناردو داوینچی، ورزشکاران با چشم‌های برافراشته با لباس‌های برجسته ایتالیایی، نه لباس‌های برجسته ایتالیایی. و خیلی چیزهای دیگر.

یک چیز کلیدی که ارائه نکرد: برف.

آن سرزمین عجایب زمستانی بسیار مطلوب را می‌توان در مکان بسیار کوچک‌تری در جای دیگری در شهر پیدا کرد، حتی با دمای بیرون نزدیک به 50 درجه فارنهایت (10 درجه سانتی‌گراد). تبلیغ در حاشیه این اثر که توسط اسلاوا پولونین، دلقک و هنرمند مشهور روسی ساخته شده است، از سال 1993، سالن های تئاتر را با طوفان های برف کاغذی در بیش از 60 کشور پر کرده است.

پولونین در ایمیلی به آسوشیتدپرس گفت: «برف تصویر بسیار قدرتمندی است. "این می تواند بسیار زیبا و فوق العاده خطرناک باشد."

در میلان، او تا 22 فوریه، آخرین روز بازی های المپیک، در تئاتر استرلر حضور دارد. روز جمعه، خانه‌ای شلوغ داشت، با تماشاگرانی که در مراسم افتتاحیه که از دور پخش شد، طلسم فروتنانه بارش برف را به جای تماشای باشکوه انتخاب کردند.

«ما نمایش را حدود 15 سال پیش دیدیم، و حالا که بچه داریم، می‌خواستیم دوباره آن را با آنها تجربه کنیم. "ما به خصوص مشتاق بازگشت بودیم زیرا شنیدیم که این یک نسخه ویژه مرتبط با المپیک است."

زمان ویژه ای برای نمایش برفی

برای پولونین 75 ساله، بازی های المپیک فرصتی را برای به روز رسانی محصولی که ریشه در حافظه و بازی دارد، ارائه کرد.

او گفت: "این یک افتخار است که نمایش را در لحظه ای ارائه کنم که توجه مردم در سراسر جهان به مکانی که در آن اجرا می کنید متمرکز شده است." "در مورد اقتباس، نمایش تا حد زیادی بر اساس بداهه‌نویسی ساخته شده است."

بازیگران نمایش فضای بازی‌ها را جذب می‌کنند، شگفتی‌ها را در آغوش می‌گیرند و پیش از هر اجرا موقعیت‌های جدیدی خلق می‌کنند.

در طول اجرای جمعه، پولونین به طور خلاصه یک تماس تلفنی را تقلید کرد و به شوخی به بازی‌های در حال انجام اشاره کرد. در لحظه‌ای دیگر، آهنگ تم «ارابه‌های آتش» - که امروزه مترادف با رقابت‌های ورزشی آهسته است - در حالی که او و دلقک‌های همکارش صحنه‌ای بازی‌گوش را روی صحنه می‌برند، به صدا درآمد.

نیم دوجین دلقک با لباس‌های سبز روشن در صحنه با پولونین با لباس زرد به اشتراک گذاشتند. بازیگران روی صندلی‌ها بالا رفتند، وسایل تماشاگران را عوض کردند و چترها را باز کردند و کمی آب به اطراف پاشیدند.

به مدت یک ساعت و نیم، سالن تئاتر مملو از کف زدن، خنده و تشویق کودکان بود. صحنه تا قبل از پرده آخر، زمانی که کره های غول پیکر و رنگارنگ از میان جمعیت پریدند، با لباس سفید پوشیده شده بود.

راکل مگی، که در سال های گذشته نمایش را حدود شش بار با دخترانش دیده است، گفت: «نمایش یک رویا است. "این کمی شبیه جادو است."

جایی که برف تبدیل به خاطره می شود

پولونین، 75 ساله، در سیبری به دنیا آمد، مکانی که چشم انداز احساسی اثر را شکل داد.

او لذت ساختن شهرهای سفید، جاده ها و آدم برفی ها را در کودکی به یاد می آورد. در همان زمان، او از خروج والدینش از خانه می ترسید، چه پیاده و چه با ماشین، در هنگام بارش برف یا طوفان برف.

پولونین گفت: «من همیشه سعی می کنم از دیدگاه های مختلف به مسائل نگاه کنم تا هم جنبه کمیک و هم تراژیک آن را ببینم. "برای من، برف پر از زیبایی و اضطراب است."

اجرای او این احساسات عمیق تر را منتقل می کند. در یکی از آرام‌ترین لحظات، پولونین یک کت خالی را به سینه‌اش می‌چسبد، ژستی لطیف و عمیقاً تنها.

مخاطبان اغلب می‌گویند نمایش او مانند سفری به دوران کودکی‌شان است. برای پولونین، این همچنین یک فرآیند خودیابی است، فرآیندی که به تکامل خود ادامه می‌دهد و بدون حتی یک خط گفت و گو انجام می‌شود.

او گفت: «از آنجایی که نمایش ما به یک زبان وابسته نیست، برای همه قابل درک است. https://apnews.com/hub/milan-cortina-2026-winter-olympics