سویتلانا زینوویوا تراکم یخی را از پنجره اتاق نشیمن خود پاک کرد و به دودکشی اشاره کرد که از دیگ مرکزی که بلوک آپارتمانش را گرم می کرد بالا می رفت. در آنجا، از دور، او چند روز قبل یک موشک روسی را دیده بود که وارد و منفجر شد.

او گفت: «این مثل آتش بازی بود. «اما می‌دانستم که به زودی سرد خواهد شد.»

چندی نگذشته بود که سرمای تلخ سردترین زمستان یک دهه اخیر در کیف، پایتخت اوکراین، به آپارتمان او نفوذ کرد. خانم زینوویوا به سرعت روال های جدیدی را اتخاذ کرد، مانند تعداد بی شماری از اوکراینی های دیگر که با حملات بی امان روسیه به سیستم های گرمایشی و برقی کشورشان کنار آمدند.

با قطع شدن برق و بی فایده بودن یخچال او، یک بالکن شیشه ای تبدیل به یخچال فریزر او شد و دمای داخل پایین آمد. قبل از خواب، خانم زینوویوا، 73 ساله، فیلمبردار بازنشسته، آب را روی اجاق گاز گرم کرد تا بطری های خالی شراب را پر کند. آنها را داخل چادری که روی تختش برافراشته بود گذاشت. سپس او به داخل رفت، بالاخره گرم شد.

او در مورد چادر سرپوشیده گفت: «واقعا خیلی دنج است. میز بیرون از خانه غذا می خورند که در پس زمینه ساختمان های آپارتمانی دیده می شود. src="https://static01.nyt.com/images/2026/02/10/multimedia/10int-ukraine-cold-02-pzjm/10int-ukraine-cold -02-pzjm-articleLarge.jpg?quality=75&auto=webp&disable=upscale">