خانواده لقاه کردیا می‌گویند هنگامی که این زن 33 ساله در اواخر هفته گذشته به سرعت از یک بازداشتگاه مهاجرت در تگزاس به بیمارستانی در آن نزدیکی منتقل شد، در تاریکی رها شده‌اند.

بیش از 12 ساعت، خانواده کردیا و وکالت قانونی گفت که هیچ اطلاعاتی در مورد محل نگهداری و وضعیت او داده نشده است. پسر عموی او، حمزه ابوشابان، گفت که خانواده در حالی که به دنبال پاسخ می‌گشتند، "مثل سخت‌افزاری سنگ‌پوش شده‌اند."

"بسیاری از افراد ممکن است با شفافیت کامل خانواده‌اش فکر کرده باشند:" ابوشابان به الجزیره گفت. "گاهی اوقات، سکوت خود صحبت می کند."

خانواده و تیم حقوقی او روز سه شنبه تایید کردند که او از بیمارستان مرخص شده است. کردیا دچار تشنج شده بود، اما خانواده‌اش از زمان اورژانس پزشکی تنها تماس زودگذری با او داشته‌اند.

این مصیبت آخرین چرخش در بازداشت تقریباً یک ساله کردیا است، که از زمانی آغاز شد که او در میان معترضانی بود که توسط مقامات مهاجرت به دلیل شرکت در تظاهرات‌های طرفدار فلسطین در دانشگاه کلمبیا در سال 2024 هدف قرار گرفتند. بازداشت مهاجرت.

تلفات شخصی به اعتراض او کمک کرد: نزدیک به 200 نفر از اعضای خانواده او در جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه کشته شده اند.

طبق گفته ابوشاه، اورژانس پزشکی اخیر او بر خطراتی که او از ادامه بازداشت با آن روبه رو است، اشاره می کند. فریب دادن هر کسی، او گفت. "او هنوز خیلی بیمار است"

"به طور خودسرانه بازداشت شده است"

روز دوشنبه، عفو بین‌الملل به درخواست‌ها برای آزادی کردیا پیوست و اظهارات خانواده‌اش مبنی بر اینکه او به‌طور ناعادلانه به‌خاطر دفاع از فلسطین مورد هدف قرار گرفته است، پیوست. جاستین مازولا، معاون مدیر تحقیقات عفو بین‌الملل آمریکا در بیانیه‌ای گفت: «دولت ترامپ باید بازی‌های سیاسی ظالمانه با زندگی لقا را متوقف کند. لقاه کردیا باید فوراً آزاد شود و باید برای نقض آشکار حقوق بشر او پاسخگو باشد."

وکلای کردیا همچنین مدعی رفتار ناعادلانه شده‌اند و خاطرنشان کرده‌اند که قضات فدرال دو بار حکم داده‌اند که وی واجد شرایط آزادی با قید وثیقه است.

هر بار، آزادی او پس از درخواست مقامات اداره مهاجرت برای ماندن در حکم دادگاه مسدود شده است. از مارس 2025، دولت دونالد ترامپ، تعدادی از فعالان دانشجویی را برای اخراج هدف قرار داده است. آنها شامل محمود خلیل و محسن مهدوی، هر دو از دانشگاه کلمبیا، و رومیسا اوزتورک، که در دانشگاه تافتس در ماساچوست حضور داشتند، هستند. دادگاه مهاجرت، اگرچه دادگاه‌ها اعلام کرده‌اند که می‌توانند دوباره بازداشت شوند.

اما کردیا چنین موفقیتی را کسب نکرده است.

کردیا در سال 2016 از شهر رام‌الله در کرانه باختری اشغالی به ایالات متحده آمد. اقامت از طریق مادرش، یک شهروند ایالات متحده مقیم نیوجرسی.

اما تیم حقوقی او گفته است که یک مربی معتمد به اشتباه به او توصیه کرده است که تأیید اولیه درخواستش به این معنی است که او دارای وضعیت قانونی است. او متعاقباً اجازه فسخ ویزای دانشجویی خود را داد.

مقامات مهاجرت نیز به نوبه خود اظهار داشتند که کردیا به دلیل ماندن بیش از حد ویزای دانشجویی خود بازداشت شده است، نه به دلیل حمایت از فلسطین.

اما، در یک خبر اولیه که دستگیری کردیا را در مارس 2025 اعلام کرد - به او پیشنهاد داد که یک معترض از وزارت داخله است. کریستی نوم، وزیر امنیت داخلی آمریکا در این بیانیه گفت: "خود دیپورت شده" - به دلیل حمایت از آنها مورد هدف قرار گرفتند.

"این یک امتیاز است که به شما ویزای زندگی و تحصیل در ایالات متحده آمریکا داده شود." کشور."

"عمداً غیرانسانی کردن"

ماتزولا در بیانیه خود در روز دوشنبه، مقامات مهاجرت را به نشان دادن "بی توجهی آشکار" به حقوق بشر کوردیا در بازداشت متهم کرد و به وخامت وضعیت سلامتی وی اشاره کرد.

کردیا در بازداشتگاه Prairieland (2,150, 2000, 2000) از خانواده او نگهداری می شود. در نیوجرسی.

لیلا الحداد، نویسنده و مدافع، گفت که در ماه دسامبر از کوردیا دیدن کرد و او را "بسیار لاغر، بسیار لاغر" دید، زیرا از شرایط غیربهداشتی و کمبود غذای مغذی در مرکز شلوغ شکایت داشت. وقار و انسانیت آنها،" او به الجزیره گفت.

وکلا و خانواده کردیا، در همین حال، گفتند که او مرتباً دچار سرگیجه، غش و سایر نشانه های تغذیه ضعیف می شود.

با این حال، الحداد دریافت که کردیا همچنان خوش بین است و او حمایت 33 ساله را توصیف کرد. الحداد به یاد آورد: «او بسیار متواضع است. او مدام در مورد اینکه چگونه «من یک رهبر یا فعال نیستم» صحبت می‌کرد.

الحدد اضافه کرد که پرونده کردیا به اندازه سایر معترضان دانشجو مورد توجه قرار نگرفته است، اما داستان او به همان اندازه قدرتمند است. الحدید توضیح داد که برخی دیگر از [معترضان هدف] بودند.

اما او به دلیل انسانیت خود و به دلیل اینکه فردی با قطب‌نمای اخلاقی و آگاهی عمیق برای عمل کردن و صحبت کردن بود، در موقعیتی قرار گرفت و احساس کرد مجبور است [اعتراض کند]. این یک سال از دست دادن تولدها، تعطیلات و دیگر گردهمایی ها بوده است.

او از مقامات ایالات متحده، صرف نظر از وابستگی سیاسی، خواست تا با وضعیت اسفبار او همدلی داشته باشند.

او گفت: "من در اینجا به دنیا آمدم و بزرگ شدم و بقیه اعضای خانواده من همه در اینجا متولد و بزرگ شدند." "و فقط به دلیل اینکه ما فلسطینی هستیم، هنوز باید در این کشور احساس سرکوب کنیم."