انتشار فیلم نظارت تصویری در روز سه‌شنبه که نشان می‌دهد یک فرد مسلح و نقاب‌دار در آستان نانسی گاتری در شب ربوده شد، سوالات زیادی را در مورد اینکه چرا انتشار عمومی طولانی شد، چگونه بازیابی شد و چه معنایی برای حفظ حریم خصوصی دارد، ایجاد کرد.

این فرآیند شامل چند روز پس از جست‌وجو بود که FBI در ابتدا معتقد بود که این روند شامل چند روز پس از بازجویی بود. دوربین قطع شد و گاتری اشتراکی برای شرکت دوربین نداشت.

ظهور شگفت‌انگیز فیلم ویدیویی پرسش‌هایی را در مورد زندگی طولانی پس از مرگ محتوای دیجیتال ایجاد کرده است، زیرا میلیاردها نفر به طور فزاینده‌ای زندگی خود را با دستگاه‌های متصل به اینترنت در هم می‌پیچانند و امکان بازیابی عکس‌های قدیمی مانند عکس‌های قدیمی ذخیره شده در گذشته را فراهم می‌کنند.

دلایل نامشخص تأخیر

در روزهای پس از ربوده شدن آشکار وی، کلانتر شهرستان پیما، کریس نانوس، در ابتدا گفت که دوربینی که به در نانسی گاتری وصل شده بود درست قبل از ساعت 2 بامداد در شب ناپدید شدن او قطع شد. او گفت دقایقی بعد، نرم افزار دوربین حرکت را تشخیص داد، اما هیچ فیلمی حفظ نشد.

در آن زمان، نانوس گفت که تا حدودی ویدیویی در دسترس نبود زیرا گاتری اشتراک فعالی برای شرکت نداشت. اما به‌طور غیرمنتظره‌ای، کاش پاتل، مدیر اف‌بی‌آی، روز سه‌شنبه گفت که بازرسان برای چند روز تلاش کردند تا ویدیوها را از «داده‌های باقی‌مانده واقع در سیستم‌های پشتیبان» بیرون بکشند.

هنوز مشخص نشد که چرا بازیابی ویدیو اینقدر طول کشیده است. به گفته جوزف جیاکالون، گروهبان بازنشسته پلیس نیویورک که صدها پرونده قتل و مفقودی را مدیریت کرد، تأخیر می تواند تا حدی یک استراتژی اجرای قانون باشد.

جاکالونه گفت که FBI احتمالاً قبل از انتشار تصاویر، سعی کرده بی سر و صدا شخص را در ایوان گاتری شناسایی کند.

«شما سعی می‌کنید این چیزها را نزدیک جلیقه نگه دارید. فکر می‌کنم آنها برای چند روز با این زاویه کار کردند.

همیشه ضبط می‌شود

مجریان قانون محلی و فدرال به سؤالاتی که منظورشان از «قطع ارتباط» چیست یا چه کسی روی بازیابی داده‌ها کار می‌کند، پاسخ ندادند.

به نظر می‌رسد این فیلم از دوربین Nest گرفته شده است که روی در یا نزدیک درب گاتری بسته شده است. گوگل که از سال 2014 مالک Nest است، یکی از شرکت‌های متعددی است که دوربین‌های نظارتی خصوصی مورد استفاده در خانه‌ها و اطراف آن را اجرا می‌کند. از آنجایی که دوربین‌های زنگ در معمولی به کارت‌های حافظه مورد نیاز برای مقدار زیادی فضای ذخیره‌سازی روی دستگاه مجهز نیستند، ویدیوی ضبط‌شده روی آن‌ها به طور معمول به مراکز داده پراکنده در سراسر ایالات متحده و سایر کشورها منتقل می‌شود.

Google فوراً به سؤالات آسوشیتدپرس در مورد نحوه ضبط فیلم از فرد نقابدار در حالی که ظاهراً دوربین قطع شده بود، پاسخ نداد. آنها همچنین توضیح ندادند که چگونه این فیلم از "سرورهای پشتیبان" استخراج شده است، حتی اگر مجری قانون گفت که گاتری اشتراکی ندارد.

با این حال، خط مشی رازداری Google - سندی که کاربران اغلب کورکورانه پس از خرید یک دستگاه با آن موافقت می‌کنند - به وضوح نشان می‌دهد که وقتی یک دستگاه تصویری نشان می‌دهد می‌توان فیلم‌ها را ضبط کرد. در این خط‌مشی آمده است.

داده‌های موجود در فضای ابری ناپدید نمی‌شوند

این خط‌مشی همچنین تصریح می‌کند که فیلم می‌تواند برای مدت زمان متفاوتی در سرورهای ابری باقی بماند، اما همچنین به کاربران این حق را می‌دهد که بنا به صلاحدید خود ویدیو را مشاهده و حذف کنند.

مگر اینکه یک کاربر Nest مشترک سرویسی شود که به جای دسترسی سریع به بازبینی فیلم ضبط‌شده در دستگاه، آن را بازبینی می‌کند. Stacey Higginbotham، یکی از همکاران سیاست در Consumer Reports که در مسائل امنیت سایبری متخصص است، گفت:

اما اگر آژانس‌های مجری قانون مانند FBI قبل از بازنویسی این فیلم با Nest تماس بگیرند، ویدیو همچنان قابل بازیابی و مشاهده است. بسته به خط‌مشی‌های نگهداری ارائه‌دهنده، "در اصل مانند زمانی است که ایمیلی به سطل زباله ارسال می‌کنید. همچنان قابل دسترسی است."

تنش‌ها با نگرانی‌های مربوط به حفظ حریم خصوصی

ظاهراً حفاظ‌های قانونی وجود دارد که قرار است نحوه دسترسی شرکت‌هایی مانند Google و اشتراک‌گذاری فیلم‌های جمع‌آوری‌شده روی دوربین‌های داخل و اطراف خانه‌های افراد را دیکته کند.

به گفته میشل دال، مدیر اجرایی پروژه نظارت بر فناوری نظارت، بر اساس بسیاری از قراردادهای کاربری، شرکت‌های دوربین برای به اشتراک گذاشتن فیلم با مجریان قانون، به مجوز یا رضایت مالک دوربین نیاز دارند. دال گفت:

اما خلأهای قانونی زیادی وجود دارد که به شرکتی مانند Google اجازه می‌دهد بدون هیچ کدام از این موارد، داده‌ها را مستقیماً با مجریان قانون به اشتراک بگذارد.

او گفت: «قلب ما به خانواده‌اش و آنچه که آنها در حال گذراندن آن‌ها هستند است، و خوشحالیم برای هرگونه اطلاعاتی که می‌تواند منجر به پیدا شدن او شود. دال در عین حال افزود: «ما باید کاملاً در مورد پیامدهای حریم خصوصی که با این ویدیو که توسط دوربین Nest بازیابی شده است، نگران باشیم.»

دال گفت که به طور خاص از دوربین‌های Nest اطلاعی ندارد. اما او گفت که برخی از قراردادهای کاربری مشخص می‌کند که داده‌های جمع‌آوری‌شده روی دوربین‌ها متعلق به شرکت دوربین است، نه مالک دوربین خصوصی. در این موارد، شرکتی مانند Google می‌تواند به صلاحدید خود، بدون اطلاع کاربرانش، فیلم را با مجریان قانون به اشتراک بگذارد.

دال، که در مورد حفظ حریم خصوصی و نظارت دعوا می کند، گفت که این عمل در حال رایج تر شدن است و برقراری تعادل بین امنیت دوربین با حمایت های قانون اساسی در برابر نظارت را برای مصرف کنندگان دشوارتر می کند.

دال گفت: «من فکر می‌کنم که مردم با دوربین‌های نظارتی نه تنها در مکان‌های عمومی، بلکه در خانه‌های شخصی‌شان نیز خیلی راحت شده‌اند، بدون اینکه به عواقب آن فکر کنند که این داده‌ها به کجا ختم می‌شوند. "اگر دوربین برای امنیت شما کاملا ضروری است، به گزینه هایی نگاه کنید که در آن داده ها به ابر منتقل نمی شوند."