تصویر

هنگامی که نفت ونزوئلا به بازار می آید. alt="Hiroko Tabuchi" src="https://static01.nyt.com/images/2018/02/20/multimedia/author-hiroko-tabuchi/author-hiroko-tabuchi-thumbLarge-v2.png">

B تابوچی

وقتی نفت ونزوئلا به ایالات متحده ارسال می‌شود، به کجا می‌رود؟

این سؤال ساده مرا به شهر پاسکاگولا، میس، خانه پالایشگاه شاخص شورون در خلیج مکزیک کشاند، جایی که ساکنان آن مدت‌ها از آلودگی‌های ناشی از کارخانه و سایر سایت‌های صنعتی در این منطقه شکایت داشتند. (مقاله من در مورد نگرانی های جامعه را اینجا بخوانید.)

این یکی از معدود پالایشگاه های پیشرفته در کشور است که نفت خام سنگین ونزوئلا را به بنزین، گازوئیل و سوخت جت فرآوری می کند.

شورون که در سال های اخیر تحت مجوز ویژه فعالیت می کند، در حالی که تنها شرکت نفت آمریکایی ونزوئل در سال های اخیر به فعالیت خود ادامه داده است. غول های نفتی دیگر کشور را ترک کردند. از آنجایی که دولت ایالات متحده بر تولید نفت ونزوئلا نظارت دارد، شورون از جمله شرکت‌هایی است که می‌تواند سریع‌ترین منافع را به دست آورد.

ساکنان پاسکاگولا اکنون نگران هستند که نفت ونزوئلا بیشتری به سمت آنها در حرکت باشد و این بر نگرانی‌های آنها در مورد آلودگی افزوده است. به نام جنگل چروکی آنها از شورون و صاحبان سایر تأسیسات صنعتی در شهر می‌خواهند خانه‌هایشان را بخرند تا بتوانند به طور کامل از آلودگی دور شوند.

بر اساس طرح خرید آنها، خانه‌هایشان به یک «حائل سبز-آبی» از جنگل‌ها، آبراه‌ها و زیستگاه‌های حیات وحش بین کریدور صنعتی و باقی‌مانده تصفیه خانه‌های صنعتی تبدیل می‌شود. انتشارات.