اما فراتر از مخالفت معمول سازمان‌های متمرکز بر آب و هوا مانند باشگاه سیرا و اتحادیه رای‌دهندگان حفاظت از محیط زیست، پروژه Iroquois همچنین با مخالفت یک گروه دو حزبی از مقامات محلی، از جمله اعضای هیئت منتخب شهر و هیئت دولتی تمام جمهوری‌خواهان شهر مواجه شده است.

در طول یک جلسه عمومی در مورد پروژه - که نمایندگان شرکت در آن شرکت کردند - در ژانویه، استفان هاردینگ، رهبر اقلیت سنای ایالت، که نماینده بروکفیلد است، گفت که او فقط چند مایل دورتر از ایستگاه کمپرسور زندگی می کند. هاردینگ نگرانی بسیاری از رای دهندگان خود را در مورد نزدیکی ایستگاه کمپرسور به خانه های مجاور و یک مدرسه راهنمایی تکرار کرد.

هاردینگ گفت: "اینها خطرات بهداشتی برای فرزندان ما، برای خانواده های ما هستند، اینها خطرات زیست محیطی برای همه افراد جامعه ما هستند." "این به معنای واقعی کلمه چند متر دورتر از یک مدرسه، یک مدرسه راهنمایی، که فرزندان من در آن شرکت خواهند کرد، قرار داده شده است. این نیاز به یک فرآیند کامل و شفاف دارد که در آن تک تک افراد انتخاب کننده من، هر یک از همسایگان من توانایی اعتراض به این موضوع را داشته باشند."

و هاردینگ موضع خود را روشن کرد. او گفت: "این در هیچ شرایطی نباید تایید شود."

احساسات مشابهی را می توان در تابلوهایی که به گسترش چمن های اطراف بروکفیلد، مخلوطی از محله های روستایی و حومه شهر در مجاورت دریاچه کندل وود اعتراض می کنند، مشاهده کرد. این شهر در سال 2024 با اختلاف اندکی به ترامپ رای داد و در چهار مورد از پنج انتخابات ریاست جمهوری گذشته از نامزد جمهوری خواه حمایت کرد. اکنون، مخالفت شهر با طرح‌های ایروکوآ، جمهوری‌خواهان محلی را با بخش مهمی از برنامه انرژی حزب ملی در تضاد قرار داده است.

پروژه ایروکوئیس مربوط به دولت کنونی ترامپ و تلاش‌های آن برای تسهیل مسیر زیرساخت‌های گازی جدید است. اما جمهوری خواهان کانکتیکات - همراه با برخی از دموکرات ها - برای مدت طولانی کمبود عرضه گاز کافی را عامل هزینه های بالای انرژی منطقه می دانند. از آنجایی که نیوانگلند در انتهای شبکه خط لوله ملی قرار دارد، ساکنان آن حق بیمه ای برای گاز مورد نیاز برای گرم کردن خانه های خود و تولید برق می پردازند.

جدیدترین واکنش در بروکفیلد از الگوی مشابه مقاومت محلی قوی در برابر ارتقاء زیرساخت‌های انرژی در سراسر کانکتیکات پیروی می‌کند. مخالفت‌های جامعه پروژه‌های ساخت خطوط انتقال، آرایه‌های خورشیدی،آسیاب‌های بادی و تاسیسات ذخیره‌سازی باتری را به تعویق انداخته، تهدید کرده یا منجر به لغو پروژه‌های جدید شده است.

در حالی که رهبران سیاسی در هر دو طرف تمایل دارند از انرژی حمایت کنند. هنگامی که ملاحظات محلی مطرح می شود، از بین می روند.

«مخالفت با این امر در تمام خطوط حزبی - غیروابسته، دموکرات، جمهوری خواه - و دلایل خوبی برای آن وجود دارد، گفت: «استیو دان، یک دموکرات، منتخب اول بروکفیلد.

دان گفت که دلایل در این مورد شامل انتشار گازهای گلخانه‌ای است که توسط لوله گاز جدید منتشر نمی‌شود - که از طریق لوله گاز جدید نمی‌سوزد. و ارتعاشات تولید شده توسط تاسیسات. بسیاری از ساکنان همچنین از خطر انفجار فاجعه‌باری که می‌تواند به خانه‌های مجاور آسیب برساند و دانش‌آموزان مدرسه راهنمایی ویسکونییر را به خطر بیندازد، بیم دارند.

او گفت: "ساکنان ما فقط نگران شهر ما هستند، فرزندان ما در مدرسه 1800 فوت دورتر، و ایمنی این تاسیسات خاص."

نماینده ایالتی مارتین فونچلو، آر-بروکفیلد، گفت که مخالفت با ایستگاه کمپرسور Iroquois به بیش از دو دهه قبل از زمان خدمتش به عنوان منتخب شهر برمی گردد. در سال 2002، شورای مکان یابی کانکتیکات ساخت دو کمپرسور موجود در بروکفیلد را به دلیل مخالفت های محلی تصویب کرد. فونسلو گفت که در آن زمان، پس از 11 سپتامبر، ساکنان بر ایمنی تاسیسات متمرکز شده بودند.

او گفت: "نگرانی وجود داشت که، می دانید، تروریست ها یا افراد دیگر می خواهند خط لوله را منفجر کنند." "خوشبختانه، چنین اتفاقی نیفتاد."

ماه گذشته، فونچلو شهادت را به DEEP ارسال کرد و از آژانس خواست تا مجوزهای باقیمانده Iroquois را رد کند. او به نگرانی های ایمنی، و همچنین آلودگی هوا و سایر مسائل مربوط به کیفیت زندگی اشاره کرد.

سامانتا دینوفسکی، رئیس بخش ایالتی سیرا کلاب و یکی از مخالفان سرسخت افزودن منابع جدید گاز، گفت که از حمایت جمهوری‌خواهان در بروکفیلد استقبال می‌کند و امیدوار است که این تجربه منجر به تغییر موضع آن‌ها در مورد پروژه‌های دیگر گاز طبیعی فراتر از جوامع خود شود.

«تأثیر منفی بر سلامتی، تأثیرات آلودگی هوا، تأثیرات منفی بر آب و هوا، تأثیرات آلودگی هوا بر روی آب و هوا، تأثیرات منفی بر آب‌وهوا دارد، «سامانتا دینوفسکی». تاثیرات - باید در همه گسترش سوخت های فسیلی نگران کننده باشد. "این باید چشم باز باشد."

چه کسی سود می برد؟

هم هاردینگ و هم فونچلو گفتند که معتقدند کانکتیکات به گاز طبیعی بیشتری برای سوخت نیروگاه ها و پاسخگویی به تقاضای فزاینده مشتریان نیاز دارد. سال گذشته، هاردینگ و سایر جمهوری‌خواهان سنا قانون را برای رسیدگی به قیمت‌های بالای برق ارائه کردند، که شامل ماده‌ای بود که ایالت را ملزم می‌کرد «روش‌هایی را مطالعه کند که از طریق آن ممکن است عرضه گاز طبیعی در ایالت افزایش یابد». این لایحه موفقیت‌آمیز نبود.

در مصاحبه‌های جداگانه‌ای در این ماه، هر دو قانونگذار از موضع خود در مخالفت با پروژه Iroquois دفاع کردند و خاطرنشان کردند که صاحبان خط لوله قصد دارند از ظرفیت جدید برای فروش گاز بیشتر به شرکت‌های برق در نیویورک استفاده کنند، جایی که خط لوله پس از عبور از لانگ آیلند ساند پایان می‌یابد.

هاردینگ گفت. "این به شدت آن را گسترش می دهد تا گاز طبیعی بیشتری به نیویورک ارائه کند."

اما رهبران ایروکوئیس و دیگر کارشناسان گفتند که واقعیت وضعیت پیچیده تر است. بر اساس سوابق شرکت، علاوه بر خدمات رسانی به مشتریان در نیویورک، Iroquois در حال حاضر حدود 30% گاز خود را به مشتریان و نیروگاه های کانکتیکات تحویل می دهد. توسعه ظرفیت پیشنهادی ظرفیت کلی خط لوله را حدود 8 درصد افزایش می‌دهد.

ایرا جوزف، محقق ارشد در مرکز سیاست‌های انرژی جهانی دانشگاه کلمبیا، گفت که افزایش ظرفیت خط لوله Iroquois باید قیمت گازی را که از آن عبور می‌کند نسبت به ایالات متحده کاهش دهد. معیار، صرف نظر از مقصد نهایی آن.

«مطمئناً برای بازار لانگ آیلند یا نیویورک هدف گذاری شده است. اما من فکر نمی‌کنم که این امر به هیچ وجه مانع از ظهور مشتریان جدید بالقوه در کانکتیکات نمی‌شود، اگر بخواهند چنین سرمایه‌گذاری‌هایی را انجام دهند. این قطعاً امکان‌پذیر است."

در یک بیانیه ایمیلی، روث پارکینز، سخنگوی Iroquois گفت که این پروژه به کاهش محدودیت‌های خط لوله در نیویورک و نیوانگلند در طول زمستان، زمانی که تقاضا برای گاز در اوج خود است، کمک می‌کند.

«پروژه ExC (تقویت با فشرده‌سازی) قابلیت اطمینان و در دسترس بودن مصرف‌کننده گاز طبیعی را افزایش می‌دهد. ناوگان از آنجایی که مقادیر اضافی گاز طبیعی به داخل و از طریق ایالت جریان می یابد و در اکثر روزهای سال برای مصرف در داخل ایالت در دسترس خواهد بود.

علاوه بر این، پارکینز خاطرنشان کرد که کانکتیکات برای تامین تمام گاز طبیعی خود به خطوط لوله ای متکی است که از ایالت های دیگر - از جمله نیویورک - عبور می کنند. پارکینز گفت: در کانکتیکات، همه از نفت استفاده می‌کنند.

با توجه به تعهدات نیویورک و کانکتیکات برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای خود در چند دهه آینده، سایر منتقدان نیاز به افزایش ظرفیت Iroquois را مورد تردید قرار داده‌اند.

در نیویورک، این تلاش‌ها شامل قانون ایالتی می‌شود که او در بیشتر موارد استفاده از سیستم‌های گازی را ممنوع می‌کرد. قرار است در اول ژانویه اجرا شود، قبل از اینکه فرماندار کتی هوچول حداقل یک سال دیگر اجرای آن را متوقف کند.

تای مایکلز، یک فعال در پروژه Sunrise نیویورک، در اوایل این ماه در یک انجمن عمومی مجازی علیه این پروژه صحبت کرد. مایکلز گفت: «این کاملاً منطقی نیست.

اما در محلی، مخالفان ایستگاه کمپرسور جدید عمدتاً به جای بحث بزرگتر در مورد تغییرات آب و هوا و انتشار گازهای گلخانه‌ای، تأثیرات محلی پروژه در بروکفیلد را بررسی کرده‌اند.

«فکر می‌کنم ما با وجدان به این پروژه اشاره کرده‌ایم. دانیل مایرز، یک سازمان‌دهنده با گروهی از ساکنان که با این پروژه مبارزه می‌کنند، می‌گوید.

«محاسبه محلی این است که آنها شهر ما را آلوده می‌کنند زیرا برای آنها سودآورتر است…. ما هیچ کاهشی در هزینه‌های انرژی خود دریافت نمی‌کنیم.» او افزود: «در این لنز، فرقی نمی‌کند که «دریل، عزیزم، مته» باشید، یا خودتان را به یک درخت زنجیر کنید. در حال حاضر برای شما به عنوان یک بروکفیلد معامله خوبی نیست.»

در جستجوی تغییرات

بروکفیلد نیز مانند بسیاری از کانکتیکات، کیفیت پایین هوا و آلودگی ذرات معلق را تجربه می‌کند که از غرب به ایالت می‌وزد. این در کانتی فیرفیلد قرار دارد که آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده آن را با استانداردهای کیفیت هوا در «عدم دستیابی شدید» تعیین کرده است.

به همین دلیل، بسیاری از مخالفان محلی استدلال می‌کنند که اگر قرار است ایستگاه‌های کمپرسور گسترش یابند، وزارت انرژی و حفاظت از محیط زیست کانکتیکات باید از فناوری‌های کمتری برای حفاظت از محیط زیست استفاده کند. موتورهای تمام الکتریکی.

دان، اولین منتخب شهر، گفت: «با توجه به اینکه شما از محیط زیست محافظت می کنید، هزینه هنگفتی نیست، شما از ساکنان کانکتیکات و بروکفیلد در برابر این ذرات معلق محافظت می کنید. "به نظر من بی معنی است، درست است؟"

از دیگر ایده های مطرح شده توسط مقامات شهر و ساکنان می توان به اضافه کردن محافظان امنیتی در اطراف ایستگاه فشرده سازی و نظارت مستمر بر انتشار گازهای گلخانه ای آن، به ویژه در مجاورت مدرسه راهنمایی اشاره کرد. برخی از انتقادات بر روند تعامل شرکت و DEEP با مردم متمرکز شده است.

در ژانویه، شهر، همراه با گروه محیط زیست Save the Sound، دعای حقوقی را مطرح کردند که ادعا می‌کرد DEEP نتوانسته است فرصت‌های کافی را برای مخالفان پروژه فراهم کند تا نگرانی‌های خود را قبل از اینکه آژانس به تصمیم نهایی در مورد پروژه برسد، ارائه دهد. این شکایت همچنان در حال بررسی است.

هاردینگ، رهبر جمهوری خواهان سنا، همچنین از صاحبان Iroquois به دلیل پاسخ ندادن به نظرات ساکنان بروکفیلد انتقاد کرد.

او گفت: "شرکت شفاف نبوده و واقعاً به افکار عمومی گوش نداده است." "مردم به آنها گزینه هایی داده اند تا این پروژه بسیار ایمن تر و سالم تر برای جامعه باشد و آنها همه آنها را تعطیل کرده اند."

Iroquois از پاسخ مستقیم به انتقادات مبنی بر اینکه شرکت به اندازه کافی برای رفع نگرانی های محلی انجام نداده است، خودداری کرد.

اما در طول جلسه عمومی ماه گذشته، Michael Kinik، مدیر تعمیر و نگهداری شرکت به بازخوردهای نصب شده توسط شرکت Iroquois به بازخوردهای نصب شده توسط شرکت پاسخ داده بود. هم توربین های کمپرسور جدید و هم موجود برای کاهش نویز و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای.

کینیک گفت: "این پروژه بیش از پنج سال است که توسط چندین آژانس ایالتی و فدرال بررسی شده است." «در طول مسیر، Iroquois طرح‌ها را اصلاح کرده، مدل‌سازی‌های اضافی را انجام داده، کنترل‌های آلاینده‌ها را اضافه کرده و محدودیت‌های مجوزی را پذیرفته است که سخت‌گیرانه‌تر از آنچه مقررات لازم است، است.»

تجزیه و تحلیل عمومی DEEP از پروژه بیان می‌کند که Iroquois بررسی کرده است که آیا از کمپرسورهای الکتریکی برای تأمین انرژی توسعه آن استفاده شود یا خیر. این شرکت گفت که این ایده در نهایت رد شد، به دلیل نیاز به ارتقای اتصالات الکتریکی که ممکن است سه سال طول بکشد تا تکمیل شود و بین 45 تا 50 میلیون دلار به هزینه پروژه اضافه شود.

ویل هیلی، سخنگوی DEEP، در بیانیه‌ای گفت که آژانس فقط موظف است تأثیر پروژه را به عنوان بخشی از ارزیابی گاز و آلودگی هوا در نظر بگیرد. است.

هیلی گفت: "DEEP از Iroquois خواست تا امکان سنجی اقتصادی و فنی استفاده از توربین های الکتریکی را مطابق با قانون مجوزهای قابل اجرا بررسی کند و تشخیص داد که به دلیل هزینه و چالش های فنی، توربین های الکتریکی برای این پروژه مورد نیاز نخواهد بود." "این مانع از داوطلب شدن Iroquois برای انجام این کار در صورت انتخاب آنها نمی شود. با این حال، تا به امروز Iroquois تمایلی برای استفاده از توربین های الکتریکی نشان نداده است."

به عنوان بخشی از تجزیه و تحلیل پروژه، DEEP همچنین تعیین کرد که افزودن دو کمپرسور جدید آستانه را برای یک تغییر عمده برآورده نمی کند، زیرا تغییرات عمده ای در این زمینه وجود دارد. آلاینده ها نباید از 25 تن در سال تجاوز کنند. منتقدان این پروژه، از جمله Myers و Save the Sound، روش‌شناسی آژانس برای رسیدن به این نتیجه را زیر سوال بردند.

در مورد نگرانی‌ها مبنی بر انفجار یا نشت گاز ایستگاه کمپرسور، جوزف، محقق دانشگاه کلمبیا، گفت که اگرچه چنین حوادثی نادر هستند، اما خطری برای خطوط لوله قدیمی‌تر هستند. خط لوله Iroquois در سال 1992 شروع به کار کرد.

جوزف گفت: «شما در تلاش هستید تا یک سیستم بزرگتر بر روی زیرساختی ایجاد کنید که جدید نیست. "خطرهایی همیشه همراه با آن هستند."

نقش نیویورک

خط لوله Iroquois یکی از سه خط لوله اصلی انتقال گاز است که در کانکتیکات خدمت می کند. دو سیستم دیگر آلگونکوین و تنسی هستند که هر دو از نیویورک وارد این ایالت می شوند و مسیر شمال شرقی را برای خدمات رسانی به بقیه نیوانگلند دنبال می کنند. بخش‌هایی از خط لوله تنسی نیز از ماساچوست وارد ایالت می‌شود.

خط‌لوله‌های Iroquois و Algonquin در بروکفیلد، در نزدیکی محل ایستگاه کمپرسور موجود و توسعه پیشنهادی تقاطع می‌کنند.

هر یک از این خطوط لوله در حال حاضر با ظرفیت یا نزدیک به ظرفیت کار می‌کنند، و در طول ماه‌های زمستان، زمانی که گاز برای نیروگاه تولید می‌شود، گلوگاه عرضه ایجاد می‌کند که هم از گاز و هم برای نیروگاه استفاده می‌شود. الکتریسیته منطقه.

لامونت علناً ابراز علاقه کرده است که ظرفیت یک یا چند خط لوله را که از نیویورک به کانکتیکات می گذرد، افزایش دهد، که اغلب با انتقاد گروه های زیست محیطی که می خواهند دولت را از گاز طبیعی کنار بگذارند، برانگیخته است. در حالی که فرماندار هنوز به طور علنی پروژه Iroquois را بررسی نکرده است، DEEP تابستان گذشته پیش نویس مجوزها را برای ایستگاه های کمپرسور جدید صادر کرد. تصمیم نهایی تا ماه مارس انتظار نمی رود و ممکن است به دلیل طرح دعوی قضایی معلق به تعویق بیفتد.

تلاش ها برای گسترش خطوط لوله ای که از نیویورک عبور می کنند نیز اغلب با مخالفت شدید محلی مواجه می شوند.

در ماه نوامبر، وزارت حفاظت از محیط زیست نیویورک تاییدیه پیشنهادی Constitution Pipeline را که توسط خط لوله گاز نیو انگلستان به عنوان یک پروژه بزرگ متصل می شود، مسدود کرد. با سیستم های Iroquois و Tennessee. در همان زمان، NYDEC خط لوله دیگری را که برای خدمات رسانی به شهر نیویورک و لانگ آیلند بود، تأیید کرد. رگولاتورها همچنین مجوزهای لازم را به Iroquois برای ساخت کمپرسورهای جدید در شمال نیویورک اعطا کرده اند.

لامونت گفته است که در حال گفتگو با مقامات هوچول و فدرال در مورد طرح هایی برای ایجاد ظرفیت خط لوله برای منطقه است. سال گذشته، فرماندار به واشنگتن دی سی سفر کرد. برای دیدار با کریس رایت، وزیر انرژی و داگ بورگوم، وزیر کشور، در مورد مسائل انرژی، از جمله تقاضا برای گاز طبیعی.

لامونت پس از بازگشت از آن سفر به خبرنگاران گفت: «به دلیل اهداف صفر کربن 2040 کار آسانی نیست. "اما، می دانید، (هوچول) خودش به انرژی نیاز دارد. بیایید بگوییم که بحث ها باید ادامه پیدا کند."

راب بلانچارد، سخنگوی فرماندار، گفت که این بحث ها شامل توافقی برای تایید پروژه های خط لوله ای که در کانکتیکات خدمت می کنند در ازای اجازه دادن به پروژه فشرده سازی Iroquois یک کنفرانس فشرده در هفته گذشته نیست. در مورد طرح انرژی خود، سناتور رایان فازیو، کاندیدای جمهوری خواه فرمانداری، آر-گرینویچ، گفت که تصمیمات تنظیم کننده نیویورک به منزله نقض تجارت بین ایالتی است. Fazio کانکتیکات را تشویق کرد تا علیه همسایگان خود اقدام قانونی انجام دهد. (فازیو به عنوان عضو رده بندی کمیته انرژی و فناوری مجلس عمل می کند.)

فازیو گفت: "نیویورک به وضوح این واقعیت را پذیرفته است که آنها به گاز طبیعی بیشتری برای ساکنان خود و اقتصاد ایالتی خود نیاز دارند." "آنها کارهای لازم را برای انجام این کار انجام می دهند، در حالی که اساسا - چگونه باید بگویم - نگرانی های ساکنان نیوانگلند را رد می کنند. بنابراین این به کانکتیکات اهرم بیشتری در هر بحثی در مورد چندین موضوع مختلف از جمله Iroquois می دهد."

فازیو گفت که اگرچه می خواهد ببیند که DEEP به برخی از نگرانی های محلی Brookari پاسخ نمی دهد. پروژه منطقه او همچنین خانه خط لوله تنسی است که در گرینویچ وارد ایالت می شود.

فازیو گفت: «من برای هر چیزی باز هستم. «باز هم، من (بنزین بیشتر) را به عنوان یک کالای خوب نمی بینم. من این را به‌عنوان یک ضرورت برای نیوانگلند و اقتصاد کنتیکت می‌دانم.

هاردینگ از بیان اینکه آیا پروژه Iroquois در بروکفیلد را بخشی از یک تلاش منطقه‌ای بزرگ‌تر برای تقویت عرضه گاز طبیعی در کنتیکت می‌کند یا خیر، خودداری کرد.

«ما در مورد فرضیه‌هایی صحبت می‌کنیم که در حال حاضر درباره این پروژه صحبت می‌کنیم. بنابراین، این معامله ای است که ما در حال حاضر داریم."

"من فکر می کنم هر سناتوری از هر حزبی، از هر کجا، به شما می گوید که اگر گاز بیشتری دارید که می تواند با قیمت برق از قیمت مناسب بهره مند شود، عالی است." و آنها این کار را اینجا انجام نمی‌دهند."

___

این داستان در ابتدا توسط آینه کانکتیکات منتشر شد و از طریق مشارکت با آسوشیتدپرس توزیع شد.